Goed nieuws: wij (Karolien en Hedwig) kunnen twee uur aan één stuk lopen.
Dan zijn we er klaar voor, volgens ons. Ja, toch?
En nog goed nieuws: wij kunnen opstaan nadat we vallen. Na twintig minuten rustig gelopen te hebben: eerst Hedwig, plat op de grond, vlak voor Karoliens voeten, dus Karolien moest Hedwig (al vallend) ontwijken. De koers is er niets tegen! Maar we stonden zonder meer op na onze val...
Wat een chance dat we geen publiek hadden.
En dat ik geen 20.000 andere lopers over mij gekregen heb...
Troostprijs: met de beentjes omhoog nu en mijn geschaafde knie soigneren.
20 km, here we come!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten